Ons statenlid

Ik ben Rinie van der Zanden, sinds kort gepensioneerd, maar nog lang niet uitgewerkt. Er is namelijk nog een hoop te doen op het gebied van dierenwelzijn, natuur en milieu. Ook in deze provincie.

In de ruim veertig jaar dat ik in deze provincie woon heb ik kunnen zien hoe het landschap veranderde in een fabrieksterrein. Ik heb met eigen ogen gezien hoe langzaam maar zeker de koeien veranderden in dingen. Machines waar melk uit komt.

Ik heb zelf gehoord hoe stil het is geworden op het Friese platteland, want de weidevogels zijn nagenoeg verdwenen. Ik wil niet terug naar de tijd van Ot en Sien, maar er moet wel een eind komen aan de steeds groter wordende melkveebedrijven. Het moet mogelijk zijn om met een andere manier van boeren, kleinschaliger, met respect voor dieren, natuur en milieu ook een boterham te verdienen. Mijn vader was in de jaren dat ik opgroeide tuinder in het Westland. Een kleine tuinder, die zich niet liet opjagen door de hypotheekverkopers van de Rabobank en de kunstmesthandelaren, maar doelbewust klein bleef. En als ik dan eens vroeg: waarom bouwen wij geen moderne kas, dan zei mijn vader: Rinie, het gaat er niet om hoeveel er binnen komt, het gaat erom hoeveel er over blijft. En als ik dan op mijn fiets door het noorden van Fryslân rijd en ik zie al die megastallen daar, dan hoor ik weer mijn vader.